Logo Goju-Ryu Karate Neeroeteren

 

Intro
Home
Club
Goju-Ryu Karate
Dojo-Kun
Foto's
Links
Contact Agenda
Privacy

 

  Goju-Ryu Karate  
 

Karate is Japans (oorsprong in Okinawa) en betekent letterlijk “lege hand” (Kara Te). ​ Er wordt hoofdzakelijk gebruik gemaakt van ledematen als natuurlijke wapens. ​
Het is een “striking art”, maar dat wil niet zeggen dat er geen aandacht mag gegeven worden aan klemmen, worpen, grepen, grondwerk (!), …

Karate kan op vele manieren ervaren en beleefd worden:
- als kunst van lichaamsbeweging
- als sport
- als zelfverdediging. ​

Als je gedwongen wordt om Karate toe te passen op straat, gebruik dan altijd eerst verbale tactieken om de situatie niet te laten escaleren alvorens fysiek te worden.
Een gebroken ego is beter dan een gebroken kaak. De ‘echte’ winnaar is diegene die het gevecht ontwijkt.

Goju-Ryu is één van de oorspronkelijke traditionele karatestijlen van Okinawa. Het belangrijkste doel van deze stijl is zichzelf als persoon te verbeteren (zowel mentaal als fysiek) en een evenwichtig leven te leiden.

Elke stijl heeft sinds zijn ontstaan heel wat vertakkingen gekend. Daarop ingaan is onmogelijk. Heel wat -kan, -ryu, -kai, -ha en andere aanhangsels maken dit duidelijk.

Eigen interpretaties en visies van verschillende stijlen houden karate levendig en daar is niets mis mee. Het Ti of Toudi (nu: Karate) van de 19de eeuw is niet dezelfde als deze van de 21ste eeuw.

De stijlen veranderen naar gelang de generatie, de dood van een grondlegger of een verantwoordelijke. Echter zijn er bepaalde kenmerken die men niet kan wijzigen zonder afbreuk te doen aan de stijl zelf.
Een stijl (of misschien beter ‘methode’ genoemd) kan men herkennen door zijn kata en is, laat ons zeggen, het DNA van het Karate. Kata is karate. Karate zonder kata is alleen maar stoten en schoppen.

Kata is in feite een tijdscapsule en brengt ons terug in de tijd.
Deze zijn samengesteld uit vele bewegingen en (oppervlakkige) vechttechnieken. We moeten er rekening mee houden dat veel van hen aangepaste bewegingen zijn van ‘echte’ vechttechnieken. Omwille van de gevaarlijkheid, werden veel technieken verborgen gehouden bij het aanbrengen van kata aan studenten, …

Oorspronkelijk waren er 2 strekkingen, nl. het Shorin en het Shorei. Niemand weet echter exact hoe deze ontstaan zijn en er zijn heel wat veronderstellingen (een naam in het dialect, een verkeerde vertaling uit het Chinees, …). Shorin richt zich meer naar sterke en stevige personen. Shorei richt zich meer naar minder sterke personen, maar die wel beweeglijker zijn.

Karate kan men in feite onderverdelen in 3 stromingen, nl. het Shuri, het Naha en het Tomari. Dit zijn 3 dorpjes in Okinawa.

Bron Naha-Te (Open-hand-kata’s van Chu'an fa waren de basis):
Chinees boksen (Quan-Fa) vanuit centraal China : zeer korte technieken, bovenste ledematen, open hand technieken en ademhaling
Met 10 kata’s is deze stroming van evengroot belang als het Shuri-Te:
Sanchin – Saifa – Sanseru – Seisan – Shisochin – Seiyunchin – Seipai – Kururunfa – Suparinpei – Naihanchi

Goju-Ryu stamt af van het Naha-Te en combineert zowel harde als zachte technieken zoals het Yin-Yang concept :
- GO (= hard) : gesloten handtechnieken, rechtlijnige aanvallen, …
- JO (= zacht) : open handtechnieken, ronde bewegingen, …
Deze worden beiden ondersteund met een correcte ademhaling. Dit laatste is zeer belangrijk!

Goju-Ryu is een veelomvattend systeem. Aanvallen met gesloten vuist en trappen worden gecombineerd met bewegingen om te weren, klemmen, breken, …

Deze stijl onderscheidt zich door zijn originele technieken en heeft de meeste technieken onveranderd doorgegeven. Geen enkele kata werd eraan toegevoegd, in tegenstelling tot de andere stijlen.
De kata ‘Sanchin’ is een typisch voorbeeld.
Gekisai dai Ichi en Gekisai dai Ni werden toegevoegd in 1940 ten behoeve van jongeren (beginners). 

http://seinenkai.com/articles/art-fukyu.html

Hier is dan wel het Shuri-Te en het Naha-Te in verwerkt (zie de grotere technieken en de kracht die ten toon gespreid wordt).

Goju-Ryu is ontwikkeld door Chojun Miyagi (Naha, Okinawa), leerling van Kanryo Higa(shi)onna, en stamt af van het Chinees boksen. Chojun Miyagi was voorstander van het lesgeven in kleine groepen. Eerst het geestelijke, dan het lichamelijke was zijn motto. Miyagi instrueerde zijn leerlingen het feit dat ze karate beoefenden geheim te houden, in tegenstelling tot leerlingen van andere dojo, die opschepten met hun dan-graden.

De naam “Goju” (harmonie tussen go en ju) haalde Chojun Miyagi uit één van de 8 regels van de Kempo Hakku (3de vers) :

“Ho Goju Donto” (de manier van ademen verpersoonlijkt hardheid en zachtheid)

Talrijke Goju-Ryu organisaties ontwierpen hun logo aan de hand van items uit het leven van Chojun Miyagi.
Velen namen gebruik van het familieschild van de Miyagi-familie, dat onder andere te vinden is bij het graf van Chojun Miyagi.

 
 
Statue
Goju-Ryu logo
 
 

Volgens Hokama Tetsuhiro werd dit wapenschild niet doorgegeven volgens de familielijn, maar werd deze echter gecreëerd door Chojun Miyagi zelf. Bestaande uit twee in elkaar klemmende delen, symboliseert dit wapenschild “Yin-Yang” in een abstracte vorm.

Volgens Ei’ichi Miyazato van de Jundokan vereerde Miyagi Chojun (zijnde een Shinto) de ‘Busaganashi Kami ‘ elke dag.
“Busaganashi” betekend praktisch gezien ‘respected martial artists’.

Statue

Interessante artikels :
http://seinenkai.com/articles/sanzinsoo/outline.html
http://yamada-san.blogspot.be/2008/02/meeting-of-okinawa-karate-do-masters-in.html
http://yamada-san.blogspot.be/2007/12/breathing-in-and-breathing-out-in.html

 

 
  Wat is traditioneel ?           Traditionele Karate Sportkarate  
 

Het feit dat twee leerlingen voor vele jaren trainde met Chojun Miyagi dezelfde kata lichtjes anders uitvoerde, is steevast bewijs dat er geen enige “echte” Goju-Ryu meer is.

Er zijn sommigen die steevast denken dat zij hetgeen doen, wat hoogst waarschijnlijk hetzelfde is als hetgeen 80 jaar geleden gedaan werd.
De rest die trainen in “traditionele” krijgskunsten nemen een bepaalde mate van trouw aan het verleden, maar verwachten dat er een en ander veranderd is, geëvolueerd is. Dit is echter bewust of onbewust gekomen.

Een kunst van die periode kan niet 100% “intact” gebleven zijn. Wat maakt dus kunsten “traditioneel” en anderen “modern”?

Elke Goju-Ryu school houdt zich voor dat hun manier meer de “manier van Chojun Miyagi” is dan anderen. Echter zien we verschillen tussen I.O.G.K.F., Jundokan, O.G.K.K., Higa’s Shudokan, Shoreikan, Meibukan, Goju-Kai, …

Hetzelfde geldt voor Shorin-Ryu Karate : Itosu, Funakoshi, Motobu, Nagamine, …

Een ander voorbeeld kan men vinden in deze tabel waarin verschillen liggen bij het aanleren van technieken Shotokan kata’s bij sommige van de belangrijkste instructeurs in de wereld.

Move numbers are from best Karate

Best Karate by Nakayama

Kanawaza videos

25 Shotokan Kata (Nishiyama)

Okuyama

Others

Kanku Dai moves 3, 4

Book/arms don’t cross; video/arms cross (Okazaki)

Arms don’t cross

Arms cross in chambering position before shuto uke

Arms don’t cross

WKF video shows no crossing of arms.
Old JKA film/shows crossing of arms

Empi
Yoi

Right foot moves to left

Left foot moves to right

Doesn’t address it; similar to Yahara

Left foot moves to right

Yahara starts with feet together

Empi
moves 3, 4

Turns into narrow front stance

Steps back to turn right into front stance

Turns right into narrow front stance

 

Yahara video, turns right into narrow front stance

Empi
move 31

Brings left foot under hips and steps with right

Steps directly with right foot

Brings left foot under hips and steps with right

Brings left foot under hips and steps with right

Valdesi brings left foot to right foot

Elk van hen doet wat in hun ogen werkt, terwijl de kennis/de kern en dergelijke erachter, behouden blijft. Alles evolueert!

Vroeger werd Karate in het geheim beoefend omwille van het verbod opgelegd in die tijd (verbod wapendracht, …). Alles werd mondeling overgebracht, niets werd opgeschreven. Dit was onder andere te wijten aan het gebrek aan een alfabetiseringsgraad buiten de nobele kringen en door het geheim willen houden van hun kennis.
Vaak werden er dingen aangeleerd door de instructeur na te bootsen of te kopiëren. En vaak werd er ook maar één keer iets voorgedaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mensen vergeten wanneer eeuwen voorbij gaan. In het begin werden data's niet zeer gedetailleerd aangeleerd, en velen "dachten" zich aangeleerde technieken te herinneren.

Eenzelfde kata werd sporadisch aangeleerd aan verschillende leerlingen van dezelfde instructeur op
verschillende wijze, vaak om tegemoet te komen aan lichaamsbouw of andere persoonlijke
karakteristieken van de verschillende beoefenaars.
Ook als kata op dezelfde wijze aangeleerd werd, liet het geheugen vaak in de steek.

Vaak werd er ook geen uitleg gegeven en mochten de leerlingen zelfs geen woord zeggen naar
instructie toe.
Leerlingen kregen vroeger maar een paar kata’s aangeleerd. Hier deden ze meerdere jaren over.
Ook bestond er ook nog een kring binnen deze leerlingen die de “geheimen” aangeleerd kregen.

Verschillen ontstonden in het uitvoeren van technieken, kata’s, … alsook de volgorde van de kata’s.
Het grootste verschil tussen Okinawaanse en Japanse Goju-Ryu is dat er meer “flashy” en overdreven
bewegingen in voorkomen.

Uit “The Way of Kata” p21+22 :

… Until the end of WWII most karateka typically learned sanchin plus one or two other kata selected by their master based on their individual strengths, weaknesses, body types, and dispositions. It was not unusual practice a single kata for seven to ten years before being given permission to begin another one. Since each kata contains a complete, integrated fighting system, the goal was to understand truly all aspects of what they had been given. After the devastation of the Great War, however, many masters wanted to avoid any further loss of knowledge, so additional curricula were presented. When a practioner is given a lot to digest, it is quite understandable for their level of comprehension to be somewhat less. To confuse matters further, the same kata was sporadically taught to different students of the same instructor in different ways, most likely to adapt to body type and other personal characteristics among the various practitioners. …

... Even when taught exactly the same way, individual students’ memories occasionally differed, leading to divergences in the way they performed the techniques. Modern students, even those who learned form direct disciples of the founders of various styles, often find variation between their understandings of certain kata. For example, saifa kata taugth by Seikichi Toguchi sensei, a direct student of Chojun Miyagi sensei is slightly different than the version taught by Teruo Chinen sensei, another direct student. In the middle of the kata one instructor teaches a morote kama-de uchi while the other uses a morote seiken tsuki. …

Voorbeelden van Chojun Miyagi’s “teachings” waren :

  • In defense, attack – in attack, defend.
  • Soft target, hard weapon – hard target, soft weapon.
  • Grip a strong person lightly – a weak person strongly.
  • Lineair attack, circular block – circular attack, lineair block.
  • To strike high, first kick low – to kick low, first strike high.
  • Strike to disrupt – disrupt to strike.

Chojun Miyagi paste het “hard-zacht” concept ook toe om naar conflictoplossing te gaan, eerder dan toevlucht naar vechten.
Om de filosofie van Chojun Miyagi’s karate samen te vatten :

"Do not stike others, and do not allow others to strike you. The goal is peace without incident"